Info

Komt zo snel mogelijk een nieuwe deel. Maar ik heb het verschrikkelijk druk.

Deel 9

Hii, okay nu deel 9.. Ik heb niet echt zoveel inspiratie.. hopelijk vinden jullie het leuk! Enjoy! iloveyou, xx 

- When you don't know what's happining, but you know for sure it was him fault.

Ik deed mijn ogen open en zag dat ik op een bed lag. Ik ben volgens mij in slaap gevallen op de bank dacht ik en ging overeind zitten. Ik keek naar het bed naast me en zag mijn vader daar. Opzicht vindt ik het wel super knap van hem dat hij meegekomen is. Ik bedoel, mijn moeder heeft nu dat vriendje en hij accepteert dat.. Eigelijk raar want ik ga het dus nooit accepteren. Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven dat ze het niet verteld vertelt had. Dat ik het van tv hoorde. Like what the fuck. Ik schudde van gedachte en stond op, liep naar de kapstok en haalde mijn BB uit mijn jaszak. 4 smsjes & een oproep zag ik. Ik ging op het stoeltje naast de kapstok zitten en opende 1 van de berichten. Het was van Bailey. Chanel, omg hoe erg! I can't believe it! Honey veel sterkte! Ik sta achter je! Doe je moeder de groeten voor be en wens haar beterschap! iloveyou, xx Vervolgens opende ik de tweede bericht die van Dylon was Chanelle, I feel soo bad for you. I hope everything will be allright.. I know it will! I was soo shocking when I heard it from our teacher. I feel really bad that I'm not there for you... But I'm here.. Veel sterkte lieverd! iloveyoumybestie! Dylon. Ik glimlachte en dacht aan Dylon. OMG! Hij is zooo leuk.. alleen hij is mijn beste vriend.. en ik wil dat niet breken dus nee... ZET HET UIT JE HOOFD CHANEL! Ik kijk snel de andere 2 smsjes door. Eentje is van de oproep die ik gemist heb en de andere is van T-mobile.. Ik zie dat de gemiste oproep een onbekend nummer is maar toch een voicemail is. Ik klik op voicemail en beluister het bericht. Chanelle I wish you the best! Hope you & your mom will be allright. Remember that we are here for you! Laat ons op de hoogte! Love you nick, joe & kevin. Ik glimlach en luister de voicemail nog een keer. Ik kan nogsteeds niet geloven dat ik de Jonas Brothers heb ontmoet.. It's like a dream came true...

Ik hoor een bed kraken en kijk voor me. Mijn vader zit op het randje naar mij te staren. 'Goodmorning sunshine! Are you better?' vraagt mijn vader. Ik knik en wens hem ook een goeiemorgen. Ik sta op en stop mijn BB weer ik mij jaszak. 'I'm going too the WC.' zeg ik en loop de deur uit. Ik doe de deur achter me dicht en wil me omdraaien maar loop tegen iemand op. Ik kijk met grote ogen naar de jongen die voor me staat. 'Oh my god' zeg ik en wil net wegrennen maar hij houd mij tegen. 'Chanel waarom ren je weg van me? Waarom doe je zo raar? Wat is de reden?' vraagt hij. Ik kijk hem aan en krijg een steek in mijn maag. What the fack praat hij kom op! Hij is degene die mij liet stikken. Die zijn telefoontje niet opnam. Die mij niet belde. Ik voel dat mijn ogen beginnen te prikken en voordat ik het weet stromen de tranen. Daar sta ik dan, mij ex die mijn arm vasthoud en vraagt om een reden. Terwijl hij de schuldige is maar gek genoeg kan ik niks zeggen en het enige wat ik kan is snikken. 'Chanel, wat is er aan de hand?' vraagt hij. Ik kijk met mijn volle ogen die maar nog niet op zijn hem aan. 'Niks, rot gewoon op!' Ik probeer me los te rukken maar het lukt niet. Hij is sterker. Ik zie alleen maar flashbacken voor me. Van vroeger, toen we nog dat leuk waren samen. Over die dag dat hij me veraste op mijn verjaardag. Ik dacht toen dat iedereen het vergeten was en voelde mezelf zoo kut. Dus ging ik naar de kermis waar ik altijd naar toe ging als ik me kut voelde. Hij was dicht dus ik besloot toen op de manier als vroeger te gaan. Achter 1 van de grootste bosjes daar was de hek los. Die kon je zomaar open schuiven. Dus ik liep daar naar toe en schoof de hek open. Ik liep naar binnen en ging op het bankje naast de reuzenrat zitten. Toen voelde ik opeens een hand voor mijn ogen. Hij sleepte mij mee. En toen hij zijn handen weg deed zag ik iedereen, al mijn vrienden/vriendinnen & familie voor me. Dat waste de beste supriseparty ooit. Maar daarna veranderde hij. Hij vergat mij. Ik was ineens niet meer. Net een stukje vuilnis die je zo in een container kon gooien en klaar was voor de stortplaats.

Ik keek weer voor me waar Carlos stond die me nog steeds vast hield. 'CARLOS! Laat me los. What the fack praat jij! Hoezo ik? Kom op zeg! Jij veranderde na mijn verjaardag! Jij bent degene die wegrende, die mij negeerde. Je hebt niet eens het recht om mij te ondervragen terwijl jij de schuldige bent! Donder gewoon op. Loop naar de hel ofzo!' schreeuwde ik. Ik zag dat er beveileging kwam aanlopen. Ze duwde hem van me af en hielden hem vast. Ik keek Carlos voor de laatste keer aan. Tot mijn verbazing keek hij mij verbaast aan. Hij zei niks en bleef maar raar kijken. Toen verdwijnde hij de hoek van de gang op.

Wat was dit. WTF, was er gebeurd. WAT WAS DIT! Waarom keek hij me zo aan alsof hij er nu pas achter kwam... ik liet me op de grond vallen en keek voor me uit.

Deel 8

Hier de achtste deel van Lalaland. Hope you like it & thankyou for the reactions! <3

 

 Lief dagboek, 

 

Op dit moment ben ik in het vliegtuig. Er is zo iets ergs gebeurt. Mama ligt nu in het ziekenhuis. Ik moet nog 2 uur en dan zijn we in Nederland, ik zit nu namelijk in het vliegtuig. Jack smsde me net om te zeggen dat er geen risico meer was.. voor voorlopig dan. Ik wist nooit dat zoiets mij zou overkomen. Ik ben echt boos op mijn moeder maar toch.. het is mijn moeder en jhaa je snapt het wel. Ik zit de hele tijd te huilen. Het is alsof de tranen maar niet op raken. Dat is echt superkut. Daarom heb ik geen mascara op.. En zie ik er zeker uit als een zombie die uit een graf is opgestaan.. Of was dat een mummie.. Ik word echt gek. Ik wil nu al in Nederland zijn en mijn moeder omhelzen en zeggen dat het me spijt. Ja, ik weet dat ik boos ben maar dat kan ik niet langer.. Ik wil zo graag bij haar zijn. En die Jack ga ik zoiezo never mogen. Nooit. Nu wil ik alleen mijn moeder. Ik hoop dat ze echt goed is. Dat ze mij vergeeft.. Maar ik denk het wel. Ik heb net alle smsjes gelezen die ik opgeslaan had van mijn moeder. En weetje ik moest echt huilen. Er zaten echt zulke smsjes bij net als deze die me gewoon aan het huilen maakte: Chanel, ik weet dat je deze sms nooit zou lezen, maar toch wil ik het kwijt. Sweetie ik hou super veel van jou. Ik wil zo graag dat alles beter word. Je mag blijven waar je bent. Want je bent al een paar weken daar.. en dus heb je het naar je zin. Het zou mij niet verbazen. Je hebt daar geen moeder als ik. Je hebt niemand die aan je kop zeikt.. en ja, ik weet wel meer redens. Maar toch.. misschien ben ik er op een dag niet meer. Ik wil het zo graag goed maken met jouw. Chanel alsjeblieft kom terug. Je hoeft niet te blijven. Je kan gewoon weer terug gaan maar ik wil wel weten waar je bent.. Alsjeblieft voordat het te laat is. Je weet maar nooit.. xx je moeder. Ik hou echt super veel van je Chanelle! Dit is toch gewoon.. jhaa ik moet echt de hele tijd huilen. Vooral bij het laatse stukje "Voordat het te laat is".. Ik hoop dat alles weer goed komt. En sorry ik ga stoppen met schrijven ik ben niet echt in de mood om verder te gaan..

 

Bye. 

 

Ik deed mijn dagboek dicht en stopte het is mijn tas. Dit was het dan. Ik dacht echt dat alles vandaag perfect zou verlopen. Ik zat ongeveer 10 uur geleden nog bij de Jonas Brothers thuis. Ik was zoo verheugt. Ik hoop dat alles goed is met haar. "Chanel are you thirsty?" vroeg mijn vader. "Chanel, Chanelle?" Ik schoot uit mijn gedachte. "Owh, sorry. What did you ask?" vroeg ik. "Or you were thirsty." "No I'm not. Thankyou." Ik probeerde te lachen en ging weer voor me kijken. We waren zo in Amsterdam. Dan zou ik naar de AMC gaan...

 

*1 1/2 uur later*

 

Ik werd wakker geschut door mijn vader. "Chanel, we zijn er." zei mijn vader. Ik stond op en pakte mijn tas met moeite. "How late is it?" vroeg ik tegen mijn vader. "I don't know." Ik knikte en liep het vliegtuig uit. Het miezerde, dit is waarom ik nederland een beetje haat. Ik liep schiphol binnen en keek om me heen. "Dat is toch Chanelle? De dochter van Christina?" Ik draaide me om en zag een man net zou oud als mijn vader dat zeggen. Dit moest ik maar wennen voor eventje. Ik was nu in Nederland waar iedereen mij kende, jammer genoeg.

 

Ik liep de grote deuren van kamer 215 binnen. "Mama!" Ik rende naar haar bed en gaf haar een kus op de wang. Ik omhelsde haar en voelde langzaam dat de deken vochtig werd. De tranen waren de hele tijd maar niet opgeraakt. Mijn moeder zei niks maar knuffelde mij alleen maar stevig terug. Zo zaten wij 5 minuten lang. Na vijf minuten liet ik haar los en ging op het randje van de bed zitten. "Mama, gaat het met je? Heb je pijn? Ben je boos?" vroeg ik. Ik had zoveel te vertellen en te vragen. Me moeder probeerde te lachen en keek me aan. "Ja, het gaat wel. Nee niet meer zo & nee." Ik moest lachen en keek mijn moeder aan. "Weet je het zeker je ziet er niet echt zo happy uit.." Zei ik. Wat me ook wel logisch leek.. maar ja. Mijn moeder knikte en gaf me een kus op me wang. "Chanelle... Ik ben zo blij dat je gekomen bent" zei ze. Ik lachte en keek haar aan. Op dat moment kwam de de dokter aanlopen. Hij ging voor het bed staat en zei dat ik de kamer moest verlaten. Ik liep de kamer ontevreden uit en liep naar de wachtkamer. Mijn vader stond op toen hij me zag aanlopen. Hij liep mijn kant op. "Chanel, is she okay?". "Yeah" zei ik en liep naar de bank. 

 

 

Deel 7

Deel 7  

Hii, Hier is deel 7 van Lalaland. Het is deze keer wel kort Sorry. Maar ik heb het best wel druk gehad vorige week. Ik hoop dat jullie het leuk vinden en reacties zijn welkom. 

-My heart won't let you go and I need you to know

Ik parkeerde mijn auto en stapte uit. Ik keek met mijn bigsmile naar het behoorlijk grote huis die voor me stond. Het was inmiddels al 17:30 zag ik op mijn BB. Net voordat ik mijn BB in mijn Guess tas deed ging het piepen. '1 new note' zag ik staan. Het was van een onbekende nummer. Ik klikte op openen en las het bericht. 'Chanelle, er is zo iets verschrikkelijks gebeurd. Eigelijk wil ik je het niet vertellen, maar het is tenslotte je moeder. Chanel je moeder heeft vanochtend een ongeluk gehad, op dit moment ligt ze in het ziekenhuis. De dokters zeggen dat het eerste 12 uur kritisch is. Als er iets in die 12 uur gebeurd dan ... Je snapt het wel.. Ik weet je bent boos op je moeder en mij. Maar het is toch je moeder? Kom voor haar, ze heeft je nodig. Jack.' Mijn mond viel open en las het bericht nog eens door. Ik verloor mijn evenwicht en viel op de koude grond. Mijn tranen vielen als druppel water. 'Mama, mama, mama. NEE!' snikte ik. Ik hoorde een deur open gaan. 2 voeten rende mijn kant op. Alles werd zwart.

Ik knipperde met mijn ogen. Het vele licht deed zeer. Ik keek om me heen en zag dat ik op een bed lag. Ik probeerde overeind te komen en ging zitten. Het was een slaapkamer. De gitaar op het bureau viel mij op. Ik stond op en liep naar het bureau. Ik gleed met mijn vingers over de snaren. Wat was er gebeurd? Waar was ik en waarom was ik hier? Ik probeerde na te denken. De deur ging open en mijn vader liep naar binnen. 'You're awake' hij gaf me een knuffel en ging op het bed zitten 'yeah'. Ik liep naar het bed en ging naast hem zitten. 'What's the matter? Waarom viel je flauw en zat je onder tranen?' Ik keek mijn vader niet begrijpend aan. 'Flauwvallen en tranen?' 'Ja, we zaten binnen en hoorde een auto aankomen dus we dachten van Chanelle is gekomen. Maar toen niemand na 5 minuten ging aanbellen, besloot Nick even een kijkje te nemen. Toen liep hij de woonkamer binnen met jouw in zijn armen. We schrokken echt verschrikkelijk!' 'Eehm, I remember notthing..' 'And you haved your pfone in your hand' 'Phone?' Ik pakte mijn BB uit mijn tas die op het nachtkastje lag. Ik keek bij oproepen. Geen oproepen. Smsen '1'. Ik opende het bericht. 'Chanelle, geef je nog antwoord? Je moeder is in ziekenhuis... Doe het voor haar. Jake.' Ik begon te huilen. 'Chanel, what's going on? Please tell me?!'  'Dad, mom is gonna die!' zei ik snikkend 'What?!' Mijn vader tilde mijn gezicht op en keek me aan. 'How do you know?' 'Read this.' Ik gaf hem mijn BB. En liep de deur uit. Ik liep naar de deur waar 'Bathroom' stond. Ik deed de deur achter me op slot en liet mezelf snikkend op de grond vallen. 

'Chanel, come out' hoorde ik een stem. Ik deed me ogen open. 'What?' 'Oh god, she's alive' zei mijn vader. Ik liep naar de spiegel. Oh my god, ik zie eruit verschrikkelijk uit. Mijn hele gezicht en kleren zit onder de mascara. Ik waste snel mijn gezicht en deed de deur open. Nick, Joe, Kevin en pap stonden voor de deur. Me vader liep naar me toe en omhelsde me. 'Dad, why?' snikde ik weer. Ik dacht dat mijn tranen op waren maar nee. Het bleef maar komen. 

 

Deel 6

Hii sweeties! Okay ik zei dinsdag maar nee het word maandag. Ik heb macbook gesneakt. Whaha niemand die dat nu merkt. Want het is een drama in het huis. Nja, Ik kan wel zonder macbook maar internet nee daar kan ik dus helemaal niet zonder Schreeuwen. Bedankt allemaal voor de reacties op deel 5. You all make me soo happy! Dus reacties altijd welkom jwz Geldgezicht. Ik blijf het maar herhalen en herhalen en herhalen.. Tong uitstekend  Dus jhaa altijd welkom make my day even better! Okay en nu het vervolg. Hope you like it! Enjoy!

"Some people say you can't be in love with someone you've never met. Too bad I don't believe it" NJ

en.... gooide het naar de jongen. Het gebeurde allemaal in een paar seconden. De jongen viel achterover op de grond, de 2 andere jongens liepen naar hem en probeerde hem wakker te maken. En ik die daar stond en geen telefoon of mobiel had om iemand te bellen, want mijn mobiel stond op het tafeltje naast de jongens. Ik keek paniekerig om naar iets wat kon bellen. Omg ze zijn zeker maffia's ofzoo. Ik heb zulke scènes in een helleboel films gezien wat nu.. Maar nee it can't be, want ze kennen mijn vader en mijn vader is heus niet bevriend met maffia's of werkt met ze. Channel come on. Denk niet zo raar je hyperventileert helemaal. Een paar seconden lang probeerde ik adem te halen. In, uit, in, uit. Okay ik kon ademen en kwam tot rust. Ik keek weer om me heen en me ogen stopte mij de jongens. Ik moest ze helpen, het is mijn schuld. Ik pakte mijn tas en liep er voorzichtig naartoe. Mijn tas was voor het geval dat het mis ging. Er zat een heleboel in, make-up, parfum, ipod, eten etc. Dus hard genoeg om mee te slaan dacht ik. Ik kwam dichterbij bij de jongen. Zijn rechterhelft van zijn voorhoofd liep een beetje paar rood aan en was dik. 'Is he okay?' vroeg ik op mijn piepstem. 'What are you thinking, he is not don't you see it. Hij is flauwgevallen en allemaal door jouw!' Zei de ene jongen die nog niet eerder had gepraat. Ik zei niks en liep naar de minibar in de hoek en haalde er een paar blokjes ijs uit. Ik stopte het in een boterhamzak en rolde een theedoek omheen. Want het is veelte te koud en vooral op een voorhoofd. Ik liep naar de jongen die nogsteeds op de grond lach. Ik greep naar zijn bril en haalde die eraf. 'What are you doing.' vroeg die ene jongen weer. 'Put ice on his forehead?' zei ik. De jongens keken me zenuwachtig aan. Best wel raar, waar waren ze bang voor. Ik legde de ijs netjes neer op zijn voorhoofd en gaf de bril aan de jongen met de verlovingsring. 'Here' zei ik. 'Ehm, thanks' zei hij. Ik keek de jongen die op de grond lag aan. Ik kende hem ergens van maar waar? Zijn ogen zijn dicht en op de ene helft van zijn gezicht licht een theedoek me ijs. Dus kan ik moeilijk zeggen wie het is. Maar toch ik ken hem ergens van en zelfs heel goed. Ik keek de jongens aan die mij nog steeds raar aankeken en met elkaar fluisterden. 'What?' zei ik. 'Nothing' zeiden ze samen in een koor. Ik keek op de klok en zag dat het bijna kwart voor 4 was. mijn vader was hier om half vijf of vijf uur. En tot die tijd zit ik hier opgeschept met hun. 'Who are you guys, why are you guys here' vroeg ik. 'We can't say it, who are you?' zei de jongen zonder ring. 'I can't say it too, it will ruined my life.' ik keek ze aan en stond op. Ik liep naar de stoel en ging erop zitten. Dat word dan wachten op papa dacht ik. 

*15 minuten later* 

Ik keek op de klok voor de zoveelste tijd. Het was 4 uur en de jongen werd nog steeds niet wakker. Ik heb een beetje te hard gegooid.. Jhaa dat gebeurt er als je moeder beroemd is en al die paparazzi je blijft storen. Dan wordt het gooien met dingen. Maar nu zaten er 3 onbekenden jongen in de kamer van mijn vader. En geen vader dus dochter alleen. Ik keek weer op de klok 1 over 4. Hmm tenminste een minuut later dacht ik. Lekker positief ben ik toch. 'He is a wake!' hoorde ik de jongen zonder ring zeggen. 'What, he is a wake. Wait a sec' Ik stond op en liep naar de jongen. "Where am I?' vroeg hij en probeerde met moeite te zitten. 'Auch, my forehead.' zei hij en ging weer liggen. Ik keek hem met een pijnlijk gevoel aan. 'Sorry, I thought you guys were from the maffia.' zei ik. 'What maffia! Are you crazy?' zei de jongen zonder ring. 'Yes I am. I have see too much movies about that.' De jongen op de grond begon te lachen waarop hij dat met pijn deed want hij lachte van; Hahaha auch, haha auch. Op de een of de andere manier klonk dat super grappig dus moest ik lachen. 'Yeah haha' zei ik en ging op de grond zitten. 'Are you okay?' 'Hmm I think' zei hij met een glimlach. Oh my god hij heeft de mooiste lach die ik gezien heb, mooier dan die van Dylon. Ik dacht even aan Dylon en Bailey. Maar toen de jongen op de grond vroeg wie ik was schoot ik uit mijn gedachte. Ik keek ze een paar seconden aan. 'I'm saying it if you guys don't tell it too anyone, okay?' zei ik met moeite. 'Off course. You can trust us' zei hij. Dit is gewoon te raar voor woorden ik vertrouw hen en eerst dacht ik dat ze van de maffia waren. 'Well, I'm Chanelle Vincent. I'm the daughter of Aaron McCalister. Our surenames are not the same but that is because my mother have change it. My mother lives in holland and she is famous. She is the Christina Vincent maybe you guys heard of her, but I think not. I always wanted a normal life. I wanna be an ordinary girl like every girl. I wanted friends who love en gives on me for who I am. Not because I am the daughter of the Christina Vincent. Now my mother have a boyfriend, she promised me too have not a boyfriend anymore. And than she have. But the worsted of all. I heard on TV that she is married with him. Can you believe it. She is married with that men without asking me. That is one of the reasons I go too my father. And now I have a normal life. With friends who love en gives on me for who I am. But It's not like I never has really friends. I have 4 in holland who love and gives on me for who I am. But the others or my ex-boyfriend don't love me in that way. I hope you understand it. And... who are you guys then? Why are you guys here?' zei ik. Ik keek naar de drie jongens die me met medelijde aankekeken. 'From who are you fan?' vroeg de jongen met de verlovingsring. 'What, why?' 'Just tell, from who?' 'Eehm, okay. Demi Lovato and The Jonas Brothers.' zei ik. Ze keken me ineens serieus aan. 'Why do you love them?' 'Ehm.. cause Demi is a strong girl. She is talented and amazing. Ik blijf achter haar staan don't matter what. Al die roddels.. ook al zijn ze waar ik blijf haar supporten. Zij is mijn role model. En de Jonas Brothers omdat ze gewoon amazing zijn. Ze hebben zoveel goede dingen gedaan. Zoals Nick enzo. Ze zijn leuk tegen de fans en hun muziek is goed. Dankzij hun heb ik ook gerealiseerd dat geld niet om alles draait. Familie en vrienden daar draait het om en die moet je nooit vergeten. De Jonas fans zijn een heel groot familie en dat allemaal dankzij Jonas. Ook al hebben ze net als Demi paar fouten gemaakt. Ik blijf ze toch steunen en jhaa ik heb nog meer redens.. Maar waarom vraag je dit?'  De jongen op de grond ging overeind zitten en haalde de ijsblok van zijn gezicht. En toen zag ik het.'Oh My Jonas!' Zei ik. De anderen deden zijn capuchons en brillen af en gingen staan. Ik kan dit niet geloven ik heb mijn alles verteld aan mijn idolen.. en ik vertrouwde ze en omg! 'Chanel it's nice to meet you.' Alle drie gaven mij een hand. 'Nice too meet you guys too' zei ik. Ik bukte en pakte de theedoek met ijsblokken. 'Here' zei ik en gaf het aan Nick. 'Put this on your forehead anders word het erger.' Hij pakte het dankbaar aan en liep naar de stoelen voor het bureau en ging erop zitten. 'Chanel, sorry for beeing not nice too you but I thought you were from the paparazzi..' zei Joe. 'Don't matter I thought you guys were from the maffia. That is weirder' zei ik lachend. Ook hij ging zitten. Erachter aan volgde Kevin hem. Ik liep naar het bureau van mijn vader en ging erachter zitten. Ik keek de Jonasjes aan. En het voelde echt gek. Het voelde alsof het niet de Jonas Brothers waren. Alsof het gewoon 3 aardige jongens waren die ik heel mijn leven al kende. Raar gevoel... 

*3 kwartier later* 

Mijn vader liep zijn kantoor binnen en trefde mij, Nick, Joe en Kevin lachend aan. 'Do you guys have fun?' vroeg hij. 'Dad! Yes we have!' Ik rende naar mijn vader en gaf hem een knuffel. 'I'm glad that you're back' zei ik terwijl ik hem knuffelde. 'Me too darling' zei hij. Mijn vader gaf me een kus op mijn voorhoofd en ging achter zijn bureau zitten. Ik ging op de stoel naast Kevin zitten en keek mijn vader aan. 'Nick, what is that on your forehead? What have you do?' zei mijn vader ongerust. Nick keek me aan en ik moest lachen. 'Dad, I have do that. I thought they were from the maffia.' zei ik lachend. 'Maffia? You've seems too much movies.' zei hij. 'But it is our fault we come in with sunglasses and capuchon and than tadhaa.' Joe wees naar Nick en moest een beetje lachen. 

*1 uur later*

'Bye dad, I am going home. Love you!' zei ik tegen mijn vader. Ik gaf hem een knuffel en bedankte de Jonas Brothers. 'Bye guys. Nice too meet you. Nick I'm really sorry. I hope you guys forgive me. zei ik en liep naar de deur. 'Wait, can I have your phone number?' vroeg Kevin. 'Ehhm, why?' vroeg ik. 'Cause Danielle really will meet you if I say the things that have been today' zei Kevin met een Big Smile. 'Off course' Ik gaf Kevin mijn nummer en ging naar de garage. Achter de balie zag ik Parastoe en ik begroete haar. Toen ik in de garage was stapte ik mijn auto in en reed naar huis.               Ik parkeerde mijn auto en ging de appartement binnen. Ik stapte in de lift en drukte op de 13e verdieping. Ik liep naar mijn bureau en haalde mijn dagboek eruit. Tijd om erin te schrijven dacht ik en opende de dagboek. Hij was al vrij dik.

Lief dagboek,

OMG. Vandaag serieus geweldig! Ik heb 2 nieuwe vrienden erbij op school. Bailey & Dylon. Ze zijn zo aardig! Ik ben echt super blij met hun. Whaha vandaag zaten we bij muziek/zang les. En daar heb je dus een lerares en die is heel streng zegmaar dus ik moest voor de klas komen omdat ik moest lachen (slaat nergens op ik weet :p). Dus ik voor de klas staan en Lalaland van Demi zingen. En toen ik klaar was en vroeg van en hoe ging het. Zei ze: goed niet echt slecht gewoon goed. En mijn gevoel van. Had je niet gedacht he wijfiee xdd. Maarjhaa. Na schooltijd ging ik naar mijn vader. Mijn vader zei dat hij paar ding en moest halen. En toen kreeg ik te horen dat het laat zou worden. En ik daar wachten op papa komen er 3 jongens met zonnebrillen en capuchons op naar binnen. Dus ik meteen denken van misschien zijn het maffia's. Dus ik gooi de telefoon in mij hand naar de jongen die dichterbij komt. En die tel komt terecht op zijn voorhoofd en die is nu dik en paarsroodachtig.. Allemaal door moi. Maar ze vergaven mij. En ik vertelde hun alles over mijn leven. Ze wilde weten van wie ik fan was enzoo dus ik allemaal dingen over Demi en Jonas vertellen en dan kom ik erachter dat zij de Jonas Brothers zijn. xd. We zijn nu vrienden zeg maar wat eigenlijk onmogelijk leek in mij ogen ;s. Maar toen ik ze alles had verteld en zag dat het Jonas was leek het alsof ze het niet waren (oke rare zin maar ik hoop dat je het snapt..) En nu ben ik thuis xd. Dus ik ga stoppen want straks begint Jonas L.A & SWAC. Ik weet ik ben oud en kijk dat nog. Nou en.. I love them!

xx

Ik liep naar de bank en ging erop zitten. Ik keek om me heen. Dit was mijn huis. En ik had het echt leuk gedecoreerd. Ik zette de tv aan en zapte naar Disney Channel. De Disney Channel van USA Ik leuker dan die van NL. Ik haat die ingesproken stemmen. Haha, Maar gelukkig heb ik dat niet.                                                       Jonas L.A en Sonny With A Chance was afgelopen. Dus liep ik naar de keuken om het avond eten klaar te maken. Ik zal papa uitnodigen. Word gezellig. Ik pakte een pan en deed er water in net toen mijn BB ging. The phone is ringing, the phone is rining, the phone is absolutely ringing! Terwijl ik naar mijn telefoon ging moest ik lachen. Ik hou van mijn nieuwe Jonas ringtone. Ik nam op. 'Hi, with Chanelle.' zei ik. 'Hi, with Kevin here.' Oh my god kevin belde me. 'Yes, how are you?' 'Good and you?' 'Yes me too but what is the matter?' 'Chanel will you come too this adres. Your dad have here dinner and he want you here too. And we also wanted off course.' 'Owhh, I was just starting with cooking.. But allright I will come.' Ik neemde de adres over en hangde op. Ik keek naar het blad. Dit is het adres van de Jonas Brothers. I'm livving the dream! Ik leegde de pan en droogde het af. Ik liep naar mijn klerenkast en haalde er een lichtblauwe jurk uit. Ik pakte mijn witte vest en trok die erbovenop aan. Ik pakte converses en trok ze aan. Ik liep naar de kapstok pakte mijn Guess tas en de sleutels en liep de deur uit.  

 

Deel 5

Hii, sweeties! Hier is deel 5 Smile. Ik ben zoo blij. Ik heb bij de 4e deel 9 reacties gekregen en die maakte mij zoo blij. Dus altijd welkom Whaha blijf ik herhalenTong uitstekend .  Ik heb een paar domme foutjes gemaak xd. Chanelle is 15 en over 3 maanden 16 en ze rijd auto XD. Lekker dom. Whaha, oke op je 16e je mag. Maar ze is nog 15 jVerlegen. Haha. Het duurde best wel lang om de 5e deel te schrijven maar ik deed het met plezier. Het is korter dan de anderen denk ik maarjaa. En waarom met plezier, Omdat ik kan niet wachten op al die reacties die mijn dag weer beter maken Lachend XD die ik pas dinsdag kan lezen want ik heb macbook en mijn zus zegt van; jij bent verslaafd en je kan echt niet een dag zonder. En ik zo van; ik kan wel zonder ik was zonder in die 6 weken vakantie. Oke is goed zondag en maandag geen laptop voor mij. We gaan zien Cool.' Dus jhaa. Have Fun en enjoy! Love youu! xx 

Info: Baily; 16 jaar. Dylon; 16.

First of all. Merry X-Mas sweeties. Have fun! Love yaa! <3 .

Triiiingg' dat was de bel. Ik stond op en liep achter de menigte aan naar de volgende les. Dylon liep langs mij en ging voor me staan. Ik liep tegen hem op en viel op de grond. 'What are you doing?' schreeuwde ik. Dylon draaide zich op en probeerde me op te tillen. Ik duwde zijn hand weg en stond op. 'I don't need you boy.' zei ik en liep achter de leerlingen aan. Toen we in de klaslokaal waren liep ik naar de lerares en stelde mezelf meteen voor en ging zitten. Ik legde meteen mijn Guess tas op de stoel die naast mij stond. Eindelijk rust, ik bedoel ik vind het wel gezellig alleen niet hij. Wat hij net deed is niet te accepteren 'Can I sit there?' Ik draaide me om en zag een zonnenbank gebruinde meisje met honingbruin golvend haar. 'Of course you can'. Ik pakte mijn Guess tas en legde het op mijn tafel. 'Silence! The sing lesson is starting!' zei de lerares. 'She is the strict teacher at this school, but she can be nice..' zei het meisje naast mij. 'Seriously, ooh.. she not seems like that.. Hmm, what's your name actually?' 'Bailey but you can say Bayl and yours?' 'Chanelle but you can say Chanel' We schoten in de lach en de hele klas keek onze kant op. 'Silence! Why are you girls laughing? Do you wanna sing in front of the class. Alone?' zei de lerares met een nadruk op alone. What do she mean with sinning in front of the class. Wat is daar eng aan?' fluisterde ik tegen Bailey. 'We never wanna sing in front of her. Want ze oordeelt super streng en dan sta je ook nog voor schut.' 'Owwhh..' 'Chanelle, what was I saying. Come here right now!' zei de lerares. Ik liep lachend naar de lerares en ging naast haar staan. 'Why?' vroeg ik. 'Cause you're gonna sing now' Zei ze. Er verscheen een brede lach op haar gezicht. Die me eigelijk bang maakte, dit bedoelde Bailey dus. Ik keek de klas rond. Al die nieuwsgierige blikken keken mij kant op. 'Chanel, are you gonna sing or what?' 'Yes.. euhmm.. okay.' Ik pakte de microfoon en begon met de eerste woorden. 'I am confident, but I still have my moments. Baby, that's just me. I'm not a supermodel I still eat McDonald's. Baby, that's just me. Some may say I need to beafraid Of losing everything. Because of where I Had my start and where Imade my name. Well everything's thesame In the la-la landmachine. Machine. Who said I can't wear my Converse with my dress?Oh, baby, that's just me! And who said I can't besingle I have to go out andmingle BABY, that's not me. No, no. Some may say I need to beafraid Of losing everything. Because of where I Had my start and where Imade my name. Well everything's thesame Inthe La-la land machine.' Ik legde de microfoon neer en keek naar de lerares. 'Well, I'm done' Zei ik en liep terug naar mijn plaats. Ik ging naast Bailey zitten en vroeg 'How was I? Bad? Cause the whole class is quiet..' 'Are you kidding, you was amazing!' 'Really?' Ik zette mijn big smile op en keek naar de lerares. 'So, how was I?' vroeg ik met mijn belachelijke big smile. 'Well, it was good... Not bad. Just good' zei ze. Mijn gevoel zegt eigenlijk dat ze het hellemaal niet had verwacht van mij. Dus zette ik weer mijn big smile op. Just smile, that make everything better. 

De bel ging en ik liep samen met Bailey naar de aula. Ik wist wel waar de aula was want daar was ik langs gekomen toen ik naar de kamer van de directrice ging. Ik liep de aula samen met Bailey binnen en ging zitten. Ik legde mijn Guess tas op mijn schoot en pakte mijn Black Berry eruit. Ik deed mijn Inbox open en zag dat ik weer zoals gewoonlijk een paar smsjes van mijn moeder had. Maar ik wilde ze nooit terug beantwoorden. Ze wist heus wel waar ik was.. Kom op zeg ik had het recht in haar gezicht gezegd toen. En ze mocht het zelf uitzoeken. Eieglijk was het best de goeie tijd om mijn vriendinnen in NL te smsen dacht ik dus ik besloot om Saloua, Irini, Martine en Marlot te smsen. Hi sweeties. Op dit moment zit ik op school :D. Jhaa, ik ga naar school wat dachten jullie he xd. Ik zit op Hollywood Arts een school voor zang, toneel, dans etc. Ik natuurlijk in de zang gedeelte.. haha spreekt voorzicht. Ik heb een super mooie huis. Ik ben jong jhaa. Maar mijn vader woont in de zelfde flat appartement zegmaar. Het is ook van hem dus jhaa. Owjaa, ik ben er achter gekomen dat mijn vader een van de bekendste muziek producers van Amerika is. Dus vandaar. Nja, ik heb het naar mijn zin want ik ben normaal hier:D. Maar ik mis jullie super erg.. want zonder jullie is het helemaal niets. Volgende week is het kerstvakantie. Dus komen jullie meteen naar Amerika. Anders kom ik jullie letterlijk halen :S. haha, en ik betaal :D. So sweeties. Please come! I miss you all and want you guys! xx Chanel <3.

Ik verzond het bericht en stopte mijn BB in de tas. 'Okay, I only understand the Please come! I miss you all and want you guys part.' Ik draaide me om en zag dat het Dylon was. 'It's private! Why the hell are you reading it!' 'Cuz I read it' Oke dat was een raar en droge reden. Ik stond op en probeerde weg te lopen maar Dylon pakte mij bij mij arm. 'I only want too be friends. Why don't you accept that?' Ik keek hem een paar seconden aan en toen keek ik de kant van Bailey op. Oh my god, hij wilde vrienden worden.. dit had ik echt niet verwacht. 'Really? You're not kidding right?' 'What do you mean with kidding. Is this something were I can joke about?' Dylon keek me te serieus aan dat ik eigelijk niet kon twijfelen. 'But why? Why do you want be friends with me?' vroeg ik. Hij had ondertussen mijn arm los gelaten. 'You are kind and cute. And you're an sweet girl. That's it.' zei hij. 'Well than okay' Ik zetten mijn big smile op en keek hem aan. Ik had op de eerste dag een vriend en een vriendin bij gekregen. Amazing!

Na schooltijd reed ik naar de kantoor van papa. Ik deed mijn auto in de garage en ging naar zijn kamer. Onderweg kwam ik Parastoe tegen en lachte beleefd naar haar. Ze was echt aardig. Daar had ik nooit aan getwijfeld. Ik klopte op de deur en de kribbels van 2 dagen terug kwamen weer op. Toen ik hier zat en me zo erg veel afvraagde naar mijn vader. Ik werd wakker uit mijn gedachte toen mijn vader de deur opendeed. 'Hi darling, come in.' zei mijn vader. Ik liep de kantoor binnen en ging op de ene stoel zitten waar ik eergisteren ook op zat. Ik zag dat er 2 stoelen waren bijgekomen. 'That two chair are for the visit. I'm sure you know them.' Ik keek mijn vader aan en dacht aan verschillende sterren. Hij was niets voor niets een muziek producer. 'Darling, Ik moet nog even wat halen. Dus wil je even 15 minuten hier wachten?' Mijn vader liep de kamer uit voordat ik antwoord kon geven. Ik stond op en keek of hij echt weg was en sloot de deur. Ik liep naar zijn bureau en ging erachter zitten. Dit voelde heerlijk. Ik snapte dat hij zijn werk leuk vond. Ik hoorde gebonk en realiseerde dat het geklop was. 'Come in' zei ik met luide stem en 3 jongens kwamen naar binnen. Het waren 3 jongens met een capuchon en een bril op. 'We are early Aaron but.. huh where is Aaron?' zei de ene met een ketting om. 'He's gone' zei ik. 'Gone.. where? And who are you, what are you doing here?' zei hij. Wat moest ik nu zeggen. Onbekende mochten niet weten dat ik hem dochter was anders was ik niet meer dat ene normale meisje. 'Just a girl' zei ik. Oke, een hele domme antwoord vond ik. De 3 jongens begonnen te fluisteren en keken toen naar mij. 'Girl who are you? vroeg de ene jongen met een verlovingsring. 'Just a girl, and it's not your bussines.' 'Yes it is.' Oke dit waren echt rare vogels zoals ze in de jaren 70 of 80 zeiden tegen rare mensen. 'Go, or I'm calling the security' Zei ik. De ene jongen met de ketting om liep voorzichtig mijn kant op. Ik pakte de telefoon op de bureau in mijn hand en..

Deel 4

Omg.. Ik vind het zoo leuk dat jullie de deeltje leuk vonden Lachend. Dus ik kon niet wachten en besloot een 4e deel te plaatsen. Jaah ik heb geen geduld. Nu het vervolg. Hope you enjoy!

- I'm just an ordinary girl. Like you, like me. For an ordinary girl. Like you, like me. For an ordinary girl.

Ik stond voor de grote bruine deur. Ik had geklopt en wachtte totdat iemand zal komen. Ik was eigenlijk bang. Want ik realiseerde me dat het 3 jaar is geleden. 3 jaar geleden dat ik hem voor het laatst zag... De deur ging open en een man met mooie witte tanden lachte breeduit naar mij. Hij had haast geen rimpels op een na. Hij had een zwarte nette pak aan met ook een zwarte stropdas. Ja dit was mijn vader. Hij was hellemaal niets veranderd. Mijn vader die 36 is maar 28 lijkt. Ik gaf hem een knuffel. 'Hi, how are you' vroeg ik gelukkig. 'Fine, but know I'm happy' zei mijn vader. 'Maar sunshine waarom ben je hier?' 'Ik ben hier voor jouw' antwoordde ik. Hij zal mij never-nooit accepteren. Hij zal mij zeker weer terug sturen. 'Dad, ik heb een besluit genomen en ik ga in Los Angeles wonen en naar een gewonen school. Okay, please don't say no..' zei ik met moeite. Me vader keek me geschrokken aan en liep naar zijn bureau en ging zitten. Hij zei dat ik moest komen zitten. Ik liep naar een van de 2 stoelen voor zijn bureau en ging zitten. Ik wist dat dit ging gebeuren. No way dat ik terug naar Nederland ga. 'Chanel.. Why are you doing this?' vroeg mijn vader. 'Because I can't stand it anymore in Holland. Mijn moeder, haar man en al dat paparazzi gedoe. Dad, please!' smeekte ik. Mijn vader keek me aan met een wenkbrauw op. Dat betekende niet echt iets goeds. 'Dad, please let me stay here. I wanna have a normal life. Like every girl. Please.. I can't stand it in Holland..' smeekte ik weer. Ik hoorde een ringtoon en mijn vader pakte zijn Iphone die op tafel stond. 'Hello with Aaron McCalister?' 'Yeah kevin I know. Yes we know about the tour. Yes say that too your brothers, haha, I coming when I can dude. But I've too hang 'cause my daughter is here. Bye' Mijn vader hing op en keek opnieuw naar mij met een wenkbrauw op. Ik kan er echt niet tegen als iemand met een wenkbrauw op naar mij kijkt, ik kan dat zelfs niet. 'Chanel, listen carefully too me. You can stay. But you can't be ordinary.. because, dit had ik je eerder moeten vertellen.. Ik ben een van de bekendste muziekproducers in Amerika. Je kan hier niet normaal zijn. Ik hoop dat het geen probleem is.' Ik keek mijn vader met grote ogen aan. De puzzelstukken kwamen bijeen. Waarom de vakantie naar Los Angeles niet doorging. Waarom hij mij nooit belde. Waarom hij altijd mijn verjaardag vergat en dan maanden later een cadeau opstuurde. En dit gebouw. 'Why you don't have tell me. Why?' vraagde ik snikkend. Me vader stond op en ging tegen over me op de tafel zitten. 'Ik weet niet.. maar kan je dit aan.' Ik keek mijn vader aan. 'Yes, I can.. nobady know me as your daughter. My surname is Vincent no McCalister.' zei ik zelfverzekerd. Mijn vader lachte en gaf me een knuffel. 'You smart child' zei hij lachend. 'I'm your smart child' zei ik lachend terwijl ik huilde en gaf hem een kusje op de wang. 'And.. Can I stay?' 'Yes you can.' 

*1 uur later* 

Lief dagboek,

Vandaag was het geweldig! Op dat 12 uur vliegen na dan. Ik kan er echt niet tegen om zolang in een vliegtuig te zitten. Gelukkig had ik mijn Macbook en Ipod bij me. Anders was ik zeker dood gegaan xd. Nja, dus ik stapte uit het vliegtuig en ging op weg naar het enige adres die ik van mijn vader had. Toen ik er aankwam zag ik een meega groot gebouw voor me met 'Aaron McCalister' staan. Dat is de naam van mijn vader. Ik ging dus meteen naar binnen en vroeg aan een aardig meisje 'Parastoe' achter de balie of ik mijn vader kon spreken. Toen ik voor die grote deur stond en klopte zat ik vol zenuwen. Ik dacht alleen aan mijn vader. En weetje hij is helemaal niets verandert. Geen een rimpel. Oke, eentje maar dat is ons geheim :D. Mijn vader blijkt een van de bekendste muziekproducers van Amerkia te zijn. Maar ik kan een gewoon meisje als ieder ander blijven. Want ons achternaam is anders. Slim ben ik toch. Ik heb nog een stuk of tien smsen gehad. Van mama het meest. Waar ik op dit moment ben is in een super mooi appartement. Ik heb deze huis van papa gekregen en is echt super. Je hebt uitzicht over L.A en je kan het strand zien. Vanaf overmorgen ga ik naar een High School : Hollywood Arts. Een High School voor dans, zang, toneel en meer. Ik ga natuurlijk in het zang gedeelte. Ik kan niet wachten. Na school ga ik naar mijn vader. Want hij wil dat graag xd. Dus het wordt geweldig! Hier is Los Angeles.

xx

Ik loop door de straten van Los Angels. Vandaag ga ik inkopen doen voor mijn huis. Ik heb het meubelair al gekocht. Dus over bedden/ stoelen/ tafels/ banken etc. hoef ik me niet zorgen te maken. Nu word het zoeken voor decoratie en verf. Ik loop een leuk klein winkel binnen met schilderijen. Ik zie helemaal achterin een middelgrote schilderij met 3 jongens. Als ik dichtbij kom zie ik dat het de Jonas Brothers zijn. 'Om my god!' roep ik door de hele winkel. Een van de werksters komt naar me toe en vraagt wat er aan de hand is. 'Can I buy that one' vraag ik terwijl ik wijs naar het schilderij. De werkster lacht en zegt 'Of course you can!'. Ik stop meteen het schilderrij in het karretje en loop door naar de andere schilderijen. Als ik klaar ben met de decoratie sta ik bij de kassa. Ik loop met 2 tassen door om verf te zoeken. Onderweg kom ik langs een diere winkel. Ik zie een lief klein wit hondje. Het is een Japanse Spits. Even blijf ik kijken. Maar dan loop ik weer verder. 

De meubels zijn aangekomen en ingericht. Ik kijk om me heen. Alles is perfect. De muren zijn geverfd en alle meubels staan op zijn plaatsen. Ik moet alleen nog het huis decoreren. Ik loop naar mijn kamer en hang meteen de Jonas schilderij die ik gekocht heb naast de posters van Jonas en Demi op. Hij is zo mooi. Ik wist niet dat er ook nog schilderijen waren. Naast al die poster staat het perfect! Ik ga ook nog opzoek naar een Demi schilderij. Als ik klaar ben met decoreren ga ik naar bed. Morgen zal ik naar school gaan. Ik kan echt niet wachten. Hier droomde ik al die tijd van.

Het is 7 uur 's ochtends als ik wakker word door mijn wekker. Ik sta op met een big smile en kijk naar in de spiegel. Ik zie eruit als een ontplofte monster. Ik moet om die gedachte lachen. Ik trek een korte broek aan met converses en een blauwe hemdje. Ik kam mijn haren en doe het los. Op het sieraden kistje op mijn bureau zie ik het NJ ketting waar 'A Little Bit Longer And I'll Be Fine' staat. Ik doe het om en loop naar de badkamer. Ik doe wat mouse en mascara op. Ook een beetje lipgloss besluit ik. Als ik in de woonkamer ben zie ik dat het half 8 is. Ik begin te ontbijten en voordat ik het weet is het al 8 uur. Ik loop naar buiten en stap mijn BNW 1-serie cabriolet in die ik van mijn vader gekregen heb. Even later rij ik de parkeerplaats van de school op en parkeer de auto. Als ik uitstap sta ik voor een groot wit gebouw. Groter dan die van mijn vader. Op het gebouw staat "Hollywood Arts". Ik loop het gebouw binnen. Met een rustige en heerlijke gevoel loop ik door de gang.Er is niemand die mij kent. Ik ben een normaal meisje als ieder ander.

We hebben les in 201 zie ik op de rooster in mijn hand. Ik loop achter de directrice door de gangen van Hollywood Arts. 'Here is your classroom.' zegt de directrice. Ik lach beleefd en klop op de deur waar 201 staat. Na een paar seconden stap ik de klas in. Ik loop naar de leraar en vertel dat ik het nieuwe meisje ben. 'Hi, I'm Mr. Flye and I'm your drama teacher.' zegt de leraar. 'I'm Chanelle' zeg ik lachend. De leraar verteld nog dingen over de school en de klaslokalen en zegt ook dat ik me aan de klas moet voorstellen. Ik zie al die leerlingen door mijn ooghoeken nieuwsgierig kijken. 'Silence! We have a new student in the class who want to say things about herself. So listen' Hij knipoogt naar mij en ik begin met mijn verhaal. 'I'm Chanelle Vincent and I come from holland. My dad is livving here. That's is why. Maar Los Angels is ook de stad waar ik geboren ben. Ik hou van zingen en jaa dat was het. Vragen?' zeg ik. Ik antwoord een aantal vragen en ga zitten op de enige vrije plek. Naast mij zit een jongen. Hij is best wel knap. Hij heeft bruin haar, groene ogen en kuiltjes in zijn wang als hij lacht met zijn mooie witte tanden. 'Hi Chanelle, I'm Dylon' Zei hij lachend. Dit word een mooie dag...

Deel 3

Hii, ik ben zoo bij dat jullie deel 1 & 2 leuk vonden :). De reacties maakte me natuurlijk superblij & zijn altijd weer welkom Onschuldig........ En nu dus de derde deel. Hope you enjoy!

Het was al bijna kwart voor negen.. waarom kwam de taxi niet. Oke, ik kan lopen maar het is een beetje koud hier in Hilversum. Ik had nog nooit zoveel sneeuw gezien in Nederland. Het was wel leuk.. vooral het schaatsen, sneeuwpoppen maken.. en die gevechten. Maar nu was het wel genoeg. In de verte zag ik een zilveren Audi aankomen met een blauw kenteken.. dat moest de taxi wel zijn. De auto stopte voor mij en de raam ging open. Ik zag een man met een nette pak en een naambordje op zijn pak. 'Mnr. Diare' zei ik in mezelf. 'Chanelle Vincent?' vroeg de man. 'Ja, dat ben ik Mnr. Diaree' zei ik lachend. 'Je spreekt het uit als Diaire' zei de man beledigt. 'Sorry meneer Diaire. Mooie naam' zei ik terwijl ik knipoogde en stapte in. 'Waar wil je naar toe ?' vroeg de man. 'Naar het station' antwoorden ik. Ondertussen de rit dacht ik aan mijn moeder en Carlos. Zou ze al thuis zijn. Het was al negen uur zag ik op mijn mobiel. Zou ik Carlos nog een keer bellen.. Want van hem moet ik nog afscheid nemen. Ik kom in Amerika de ware wel tegen.. hoop ik. Ik beluit hem te bellen. Ik toets de nummers in.. Duud duud duud hoor ik aan de andere kant van de telefoon. 'Hallo sweetie' hoor ik hem zeggen. 'Hii, hoe gaat het' vraag ik. "Goed en met jouw?' 'haha, ja ook. maar.. waarom nam je gister niet op' Het is ineens stil aan de lijn. 'Ik had het druk' zei hij. Hmm, het zal wel dacht ik. Hij wil gewoon van mij af.. njaa dat kan hij nu toch niet schelen. Ik ga toch weg. 'ik vertrek' zei ik. 'Wat bedoel je?' 'Ik belde om afscheid te nemen. Ik vertrek. Je komt er wel achter waar. Goodbye.. Be safe' zei ik. En drukte weg. Dit was goodbye. Ik zal een vriendje krijgen die echt van mij hield.. niet omdat ik de dochter van Christina ben. Of rijk.. Ik wil een echte vriendje. En zal op de ware wachtte, beloofde ik mezelf. Uit het raam zag ik het station. We stopte en ik rekende af. 'Dankuwel en sorry Mnr. Diaire' zei ik en stapte uit. Ik kon mijn lach gelukkig inhouden.

Ik liep het station in en kocht meteen een kaartje naar Rotterdam. Het was al kwart over negen en de trein kwam over een kwatiertje. Dus ik kon nog wel even mij beste vriendinnen Saloua, Marlot, Eva, Martine en Irini bellen. Zij zijn alles voor mij. Eerst belde ik Eva. 'Heey' zei Eva. 'Hoe gaat het honey?' 'Goed en met jouw?' 'Ook goed, maar ik wilde je iets vertellen..' 'Wat?' 'Ik ga naar Amerika' 'Leuk! Ik ben jaloers' 'Haha, maar niet op vakantie voor eeuwig' 'WAT! Waarom?' 'Ik ben mijn moeder zat en ik wilde al naar Amerika aangezien papa dar woont. Dus ik vertrek zegmaar.' 'Owwhh, oke is goed.' 'Maar je mag altijd komen.. Ik betaal je eerste ticket. Beloof ik' 'Dankjewel honey, mar dat hoeft echt niet. Ik zal je missen pas goed op je' 'Zal ik doen. Bye, I loge you' 'Byee' ik hing op. Ik besloot de rest te smsen want anders zat ik de hele tijd te praten.. en dat kan ik niet echt aan. Ik smsde naar Irini, Marlot, Martine en Saloua. Hii, Sunshines. Hoe gaat het? Met mij gaat alles goed. Ik sms op iets te zeggen eigelijk. Ik heb Eva wel gebeld.. maar ik kon het niet aan om jullie stemmen ook te horen. Hmm, ik ga naar Amerika. Niet voor even zoals ik al een keer zei. Dit is voor eeuwig. Ik hou van jullie en zal het altijd blijven doen. Jullie zijn alles vor mij. Kom me snel opzoeken. Ik betaal de eerste tickets :p. haha. byee. i loge you all forever! xx 

Toen ik klaar was kwam net de trein aan. Het was super druk voor een woensdag ochtend. Ik stapte met moeite de trein in en ging zitten. Ik deed meteen mijn Ipod aan. Want ik haatte het als ik lang ergens moest zitten zonder iets te doen. Natuurlijk zat mijn Ipod vol met liedjes van de Jonas Brothers en Demi Lovato. Dat sprak voorzicht. Het eerste liedje was van Demi, Believe In Me. Dat liedje maakte mij altijd aan het huilen. Het is zo'n mooi liedje. Demi zit nu in rahab/kliniek.. al bijna 2 maanden. Ik zal haar steunen. En dit liedje laat mij weten dat alles goed met haar zal komen.

*2 uur later* 

Het was half 12 toen ik op Schiphol aankwam. Ik moest een ticket kopen bij Last Minute en ging er meteen heen. Het was niet zo druk. Zeker omdat het door de week is en het is geen tijd voor vakantie. Ik kocht mijn ticket en ging maar inchecken. Dat duurde altijd lang. Tot mij verbazing zag ik dat er wel heel veel mensen naar L.A gingen.. Ik dacht dat ik geluk had.. omdat het niet druk was, maar nee. Nu moest ik op al die mensen voor mij wachten.

Na een 3 kwatier was ik aan de buurt ik gaf mijn koffers en checkte in. 'Dit duurde echt super lang' dacht ik. Het was was al 1 uur. Dus besloot ik wat te eten en ging naar de cafetaria. Ik bestelde een broodje kaas en een kop cappuccino. Ondertussen luisterde ik naar mijn Ipod. Ik ben er gewoon verslaafd aan. Toen ik klaar was met eten zag ik dat het 2 uur was. Ik besloot een stukje in mijn dagboek te schrijven en dan te vertrekken want half 3 vertrok het vliegtuig. 

Lief dagboek,

Op dit moment ben ik op Shiphol Rotterdam. Over een half uur gaat de vliegtuig naar L.A. Er zijn echt super veel mensen die naar Los Angels gaan. Haha, toen ik hier kwam was het niet zo druk. Maar bij het inchecken. Waren en super veel mensen. Ik deed er bijna een uur over jooh. xd. Maarjaa. Zo gaat de vliegtuig dus. Ik heb al afscheid van Marlot, Saloua, Irini en Eva genomen. Ik zal ze missen. Ook Carlos. Van hem heb ik ook afscheid genomen. Ik voel hellemaal niets meer voor hem. Maar toch. Als ik in L.A ben ga ik naar de werkplaats van mijn vader. Want dat is het enige adres van mijn vader die ik heb. Ik hoop maar dat hij me accepteert. Ik moet gaan het is al kwart over 2. Ik schrijf zo snel mogelijk in je. 

xx 

*12 uur later* 

Ik stap het vliegtuig uit en loop naar binnen. Oh my god, in ben ik L.A en ik kan het niet geloven. Ik koop wat eten en laat een taxi stoppen. 'Where are you going, woman?' vraagt de chauffeur. 'Too the Sandrialstreet' antwoord ik. Tijdens de rit check ik mijn smsen. Ik heb 10 smsen. Van Marlot, Irini, Saloua, Martine en Carlos. En 5 van mijn moeder. Ik beantwoord de smsen. Alleen die van mijn moeder niet. Ze moet het maar zelf uitzoeken. Als we er zijn betaal ik de chauffeur met de dollars die ik uit het kluisje heb gehaald. Ik stap uit en kijk om me heen. Voor mij staat een meega groot gebouw. Als ik het gebouw bestudeer zie ik dat er Aaron McCalister staat. Oh my god, dat is mijn vader. Ik loop snel het gebouw nieuwsgierig binnen. Achter een balie zit een meisje. Ze heeft lang bruin haar en nette kleren aan. Ik zie dat ze Parastoe heet. 'Hello, can I ask something?' vraag ik. 'Sure you can' zegt Parastoe. 'Where is the room of Aaron McCalister?' vraag ik. 'Do you have an appointment?' vraagt ze. Dat is ook waar.. 'No, but I'm his daughter.' 'One second' zegt ze en pakt de telefoon. Ik kijk om me heen en zie dat het echt groter is dan de buitenkant. Ik wist hellemaal niet dat mijn vader een zaak had.. 'You can go. Fifth floor, room hundred.' zegt ze lachend. 'Thank you' ik lach beleeft en loop naar de lift. Ze is aardig denk ik bij mezelf. Bij de 2e verdieping stap ik uit en loop naar kamer honderd. Ik sta voor de deur en begin te kloppen....

 

Deel 2

Haha, ik vind het super dat jullie mijn verhaal leuk vonden :D. Reacties maken mij altijd happy en zijn welkom. De vriend van de moeder van Chanelle heet Jack Jones waarom. Nou ik Hilversof (Winkelcentrum in Hilversum) Heb je een winkel die Jack Jones heet. Die kennen jullie zeker wel. En iedere keer als ik die winkel zie denk ik van; Nick Jonas XD. Dus ik vind het wel een goed en grappig idee. En Chanelle en haar moeder zijn half Amerikaans. Vandaar dat Engels praten gedoe.

 

Ik werd wakker en keek naar de klok. 10 voor 7. Ik besloot mezelf snel aan te kleden.Toen ik in de badkamer was en mijn make-up opdeed. Zag ik op de wekker dat het al kwart over 7 was. Ik deed snel mijn Mouse en mascara op. Terwijl ik dat deed riep ik ‘Mama, ik heb zo raar gedroomd.’

Toen ik klaar was liep ik naar beneden en ging op de barkruk zitten. Ik keek op tafelen zag tot mijn verbazing 3 mokken. Mijn moeder kwam de keuken binnen en ging tegenover mij zitten. ‘Waar heb je dan over gedroomd Chanel?’ vroeg ze.

Net voordat ik antwoord kon geven hoorde ik een mannenstem achter me die mij goedemorgen wenste. Toen ik me omdraaide zag ik dat het de vriend van mijn moeder was ‘Jack’. Mijn moeder vroeg voor de 2e keer wat ik gedroomd had.‘ Het was geen droom.’ Zei ik en liep naar de tv en zette RTL nieuws aan. Ik zag mijn moeder op beeld met haar vriend. Onder de foto zag ik als tekst. Christina Vincenten Jack Jones zijn getrouwd. Ik deed de tv uit en liep weer terug naar dekeuken waar mama en Jack zaten te praten. Ik wenkte naar mama.Mijn moeder stond op en liep naar de gang achter mij aan. ‘Heb je het gezellig met je man Mvr. Jones?’ vroeg ik boos. Mijn moeder wilde wat zeggen maar ik gaf haar de kans niet. ‘Mama je zei dat je geen vriend zal nemen. Dat het over was. Gisteren was ik boos over je vriend maar nu. Nu hoor ik op het nieuws dat je bent getrouwd met die bullebak?’ ‘ Waarom doe je mij dit aan.’ Schreeuwde ik.Voordat ik het wist was ik hellemaal uitgebarst. ‘Weetje wat, ik kan jou nietmeer aan. Ik ga bij papa wonen ik L.A. Ik droomde al van die stad. Mijn geboortestad. Niemand die mij daar kent als de dochter van zangeres Christina.Dus ik vertrek. En bouw daar mijn carrière op. You don’t need me. ‘Cause you’ve him’ Ik wijsde naar Jack en liep de trap huilend op naar mijn kamer. Achter me deed ik de deur op slot en pakte mijn dagboek uit de bureaula.

 

Lief dagboek.

 

De laatste paar dagen valt alles mij tegen.Gister was het al zo erg. Maar nu. Ik dacht dat ik vanmorgen droomde. Maar nee, het was echt. De vriend van mijn moeder is hier. Of kan ik eerder de man van mij moeder zeggen. Ja, ze zijn getrouwd. En ook zonder het aan mij te vragen.Ben ik niet meer belangrijk hier in dit huis. Ik heb maar besloten dat ik naar papa ga. Niet op vakantie maar voor eeuwig. Terug naar de stad waar ik geboren ben en een paar jaar ben gebleven.  Daar in L.A kent niemand mij en hoef ik ook niet naar een privéschool. Ik kan daar gewoon een normale meisje zijn waar ik al die tijd van gedroomd heb. Vrienden die om mij geven om wie ik ben. Niet omdat ik de dochter van Christina ben. Of weet ik veel wat. Daar kan ik mijn carrière beginnen.Misschien wordt ik ook wel zangeres. Maar niet meteen. Ik wil eerst genieten van het normale leven.

Zonder paparazzi, Zonder camera’s.. Ik verheug me er nu al op. Hmm, ik heb een idee. Ik ga een lijstje maken met 10 wensen (Zoiets had ik gezien op tv. Maar de 16 wensen haal ik niet dus dan maar 10). Want zoals je weer ben ik over 3 maanden 16. En als ik in Amerika ben..Kan ik ook een Sweet Sixteen Party geven. :D

My 10 wishes;

1.     Ik wil de Jonas Brothers ontmoeten.

2.     Ik wil een rode auto.

3.     Ik wil een eigen huis.

4.     Ik wil een keertje normaal zijn.

5.     Ik wil dat mijn ouders bij elkaar komen.

6.     Ik wil voor eeuwig in L.A wonen.

7.     Ik wil mijn beste vriend weer terug.

8.     Ik wil een vriendje die om mij geeft en echt van mij houd.

9.     Ik wil een hondje.

10.  Ik wil beroemd worden (later).

 

Ik ga vandaag een Last Minute ticket naar L.A regelen. Want ik wil hier weg. Weg uit Nederland. Ver weg van mama… en haar man die ik never-nooit ga accepteren.

Xx

 

Ik deed mijn dagboek dicht en stopte het weer in de bureaula. Ik pakte mijn Macbook en ging zoeken naar een ticket voor vandaag. Ik had geluk want vandaag vloog er om half 3 uur een vliegtuig naar L.A. Gelukkig woon ik in Hilversum en is niet alles ver weg. Als ik de trein neem naar Rotterdam ben ik binnen een anderhalf uur daar.

Ik pak mijn koffer uit de inloopkast en stop daar al mijn kleren, schoenen ensieraden in. Je mag 30 kilo bij je hebben en vijf kilo bij de hand dus is het slim als ik mijn make-up en Macbook bij de hand heb. Mijn dagboek en Ipod zijn ook belangrijk dus die neem ik dan ook bij de hand.

Ik liep de trap af naar de woonkamer om geld uit de kluisje te nemen. Ik had misschien wel een creditcard maar los geld was altijd handiger. Mijn moeder was al het huis uit. Ze was zeker naar een interview gegaan met Jack. Wie weet wat de paparazzi allemaal over Christina en haar man wilde weten. Maar als mama thuis kwam, dan zal ze zien. Ze zal zien dat ik het meende en zeker spijt hebben. Maar het is te laat. Het kan mij ook niet schelen. Ik ga naar L.A en begin daar een leven als ieder ander meisje. Just normal…

Ik smeerde snel een boterham en pakte wat drinken uit de koelkast. Het was bijna half negen. Dus ik moest wel opschieten. Want een anderhalve uur met trein en het kopen van ticket en inchecken duurde zeker 4/5 uur. 

Deel 1

Lief dagboek,

Ik voel me zo gebruikt en verdrietig.Waarom weet ik niet, nja eigenlijk wel. Ik ga niet naar Los Angeles. Mijn vader beloofd alles maar of hij het ook echt nakomt! En mama heeft weer een nieuw vriendje en terwijl zij ook beloofde het niet te doen. Ouders je snapt er helemaal niets van. Vooral mijn ouders… Weetje wat het aller ergst is. Nou Carlos zou toch naar amsterdam komen en je raad het al. Dat gaat ook niet door. Waarom valt alles mij vandaag zo tegen. Ik kan het gewoon niet geloven. Carlos neemt ook zijn mobieltje niet op. Ik heb zo’n stem in mijn hoofd die de hele tijd zegt: Ze houden niet van je, ze houden niet van je. Houden ze echt niet van me…Natuurlijk wel maar als het nou echt zo is.. wat dan. Wie houd er dan wel van mij. Mijn hond? Natuurlijk ik bedoel ik heb hem niet al die tijd liefde gegevenen opgevoed voor niks. Oke, dit gaat werkelijk nu nergens over. Ik ga maar eens stoppen want ik hoor de voordeur dicht gaan. Ik denk dat het mijn moeder is. Als ze ziet dat ik nog zo laar op ben laat ze mij nooit meer alleen thuis. 

xx

 

De deur ging open en mijn moeder stormde de kamer in. Ze was razend op de een of andere manier. ‘ Chanelle Violet Vincent.’ Zei mijn moeder met een luide stem. Oke dit was verkeerd want als ze me bij mijn hele naam noemde is ze echt boos. ‘Waarom lig je in hemelsnaam nog niet in je bed. Waarom is het beneden een puinhoop?Tell me why?’ vroeg ze. Ik keek mijn moeder aan en kon eigenlijk de woorden niet vinden. Dus liep ik braaf achter haar naar beneden. Achter de glazen keukendeur zag ik de vriend van mijn moeder op de barkruk zitten. ‘Wat doe hij hier’ schreeuwde ik. Mijn moeder gaf mij geen antwoord en wees naar de woonkamer. Daarmee bedoelde ze opruimen. Ik liep naar de woonkamer en begon maar met opruimen. Ik kon niet echt iets zeggen, want als ik iets zei zou ze toch gelijk boos worden. Dus hield ik mijn mond maar. Toen ik klaar was liep iknaar boven zonder mijn moeder welterusten te wensen.